Στων κύκλων τα γυρίσματα...ραγιάδες, ραγιάδες!


"Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα 
ραγιάδες έχεις, μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι" 

Γράφει ο Νικόλαος Σκαντζός.

Οι παραπάνω στίχοι, είναι από το ποίημα με τον τίτλο "Γύριζε" γραμμένο από τον Κωστή Παλαμά, το 1908. Στο ποίημα αυτό ο μεγάλος Έλληνας ποιητής, περιγράφει με δραματικό τρόπο την απόγνωσή του για την τότε κατάντια της Πατρίδας.

Στις αρχές του 20ου αιώνα, η Ελλάδα ήταν μια χρεοκοπημένη, ταπεινωμένη και διαλυμένη Χώρα.
Όπως ακριβώς και σήμερα! Και σήμερα, αν ζούσε ο ποιητής, τα ίδια θα έβλεπε γύρω του, τα ίδια θα έγραφε και την ίδια κραυγή αγωνίας θα εξέπεμπε προς το πανελλήνιο και όχι μόνο.
Μόνο που τότε και συγκριτικά με το σήμερα υπάρχει μιά μεγάλη διαφορά !

Τότε η Πατρίδα διέθετε τεράστιους ογκόλιθους του πνεύματος, που οι καθένας από αυτούς ήταν και ένας πνευματικός ηγέτης με Εθνική ακτινοβολία.

Τότε η Πατρίδα διέθετε έμψυχο υλικό ικανό να την πάρει από το χέρι και να την σηκώσει ξανά και να την στήσει ορθή, όπως και τελικά έκανε.

Τότε η Πατρίδα είχε άξια και γενναία τέκνα... Εκείνους που ίδρυσαν την Εθνική Εταιρεία και που είχαν δώσει όρκο "να εργαστούν για την αναζωπύρωση του Εθνικού Φρονήματος, την επαγρύπνηση επί των συμφερόντων των δούλων Ελλήνων και την απελευθέρωση αυτών δια πάσης θυσίας".

Η Εθνική Εταιρεία είχε την τύχη να έχει μέλη τους: Παλαμά, Καρκαβίτσα, Ξενόπουλο, είχε την τύχη να έχει τον Νικόλαο Πολίτη και τον Νικόλαο Λύτρα, αλλά και πολλούς άλλους και που όλοι αυτοί μαζί, συνεδρίαζαν και φρόντιζαν νυχθημερόν, οδηγούμενοι από την αγωνία και το άγχος, για το μέλλον της αγαπημένης Πατρίδας.

Σήμερα όπως και τότε υπάρχουν ξανά ραγιάδες, αλλά δεν υπάρχουν Παλαμάδες να τους αφυπνίσουν.
Αναρωτιέται κανείς πού πήγαν οι Έλληνες! Πού πήγαν οι πνευματικοί άνθρωποι, οι πνευματικοί εκείνοι ηγέτες που θα ήταν ικανοί για να σαλπίσουν την Εθνική αφύπνιση, να φωνάξουν το : "ξύπνα ραγιά, σου κλέβουν την καρδιά" ;

Πού είναι αυτοί που θα μπορούσαν να πάρουν τον λαό απ'το χέρι να τον εμψυχώσουν και να τον οδηγήσουν στους δρόμους των πεπρωμένων της φυλής;
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ !

Γαλουχημένοι με τα συνθήματα του εθνομηδενισμού, χώθηκαν και χάθηκαν μέσα στις αγκαλιές του μέχρι πρότινος άκρατου καταναλωτισμού με δανεικά, στην ραστώνη της καλοπέρασης και στην "λογική" της ήσσονος προσπάθειας.

Τι μένει; Τι περιμένουμε ;
Περιμένουμε αυτόν που θα μας υποσχεθεί καλύτερες μέρες;

Αν υπάρξει θα είναι μέγας ψεύτης και λαοπλάνος! Θα το κάνει μόνο και μόνο για να υφαρπάξει με δόλο την εξουσία. Θα είναι ένας ακόμη πολιτικός απατεώνας σαν αυτούς που προηγήθηκαν στα χρόνια που πέρασαν, και πρόδωσαν τον λαό, τον πάντα εύπιστο και πάντα προδομένο.

Προσωπικά ο γράφων, πιστεύει, ότι ο μόνος που θα λέει αλήθεια, θα είναι αυτός που θα μας υποσχεθεί δάκρυα, που θα μας υποσχεθεί πόνο, που θα μας πει πως η Λευτεριά της Πατρίδας, θέλει το αίμα μας και θα χύνει εκείνος πρώτος το δικό του...

Γιατί είναι ιστορικά βεβαιωμένο, ότι το αίμα είναι ο φόρος που πληρώνουν οι λαοί, για να ζουν ελεύθεροι! 
Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :