Δεν είναι αυτό που νομίζετε... Είναι κάτι χειρότερο!


Γράφει ο Θοδωρής Τσέλας.

Προσπαθούν βρε Έλληνα, επικεντρώνοντας στο 1% των εισβολέων που είναι γυναικόπαιδα, να σε πείσουν πως αθώα παιδιά και γυναίκες - ισλαμίστριες με μαντίλες και μπούργκες, έφυγαν από τους Ισλαμιστές - τζιχαντιστές στην Συρία, και τώρα ζουν "ένα δράμα", ψάχνοντας μια καλύτερη ζωή, διασχίζοντας με τα πόδια 6-7.000 χλμ. μέσα από αφιλόξενα εδάφη και άλλα τέτοια φαιδρά...
Ενώ η αλήθεια είναι πως ζούσαν χαλαροί και ήρεμοι ή λίγο πριν έχουν προσγειωθεί στην Άγκυρα, πετώντας πρώτη θέση με την Turkish Airlines και μπαίνουν στις βάρκες για το Αιγαίο με φορτωμένο πορτοφόλι και ατσαλάκωτοι.

Εντάξει, κάποιοι βρέχονται κιόλας λίγο πριν βγουν στην ελληνική στεριά, για να είναι πιστευτοί - γιατί αυτός είναι ο μόνος νόμιμος δρόμος για να μπουν και να παραμείνουν...Όσο για τους πνιγμένους, να είσαι σίγουρος πως οι ίδιοι τους πνίγουν κάθε φορά που το προσφυγικό πέφτει στην ατζέντα της ενημέρωσης και χαλάει το συναίσθημα.

Σύντομα, βέβαια, μετά τις σημερινές αποφάσεις της Ε.Ε. και του Τσίπρα, η δική σου και η δική μου ζωή θα είναι ένα αληθινό δράμα. Σύντομα τα παιδιά σου και τα παιδιά μου θα προσπαθούν να σωθούν από αυτούς... Αμφιβάλεις μήπως;

Βρε έρμε, πιστεύεις αλήθεια πως όλοι αυτοί έρχονται εδώ στην Ελλάδα για να φορολογηθούν από τον Τσίπρα, τον Τσακαλώτο και τον Σταθάκη, να ακούσουν τις ανοησίες της κ. Τασίας ή του Μουζάλα, ή του Μπουτάρη, ή τόσων άλλων, ή να δουν και να ακούσουν τις ηλιθιότητες του Λεβέντη περί οικουμενικής, ή να συνδιαλλαγούν με την άκαπνη και αδούλευτη συνταξιούχο, την Φώφη, την Φωφάρα ή να καμαρώσουν τον Θεοδωράκη και το σακίδιο του;

Λες αλήθεια πως αυτοί θα υπομένουν καρτερικά κάθε βλακώδες μέτρο που επιβάλει η Ε.Ε. και κάθε ανόητη απόφαση που θα πάρει η κυβέρνηση του Τσίπρα ή του Μητσοτάκη ή όποιου άλλου όπως ηλίθια κάνεις εσύ;

Δες γύρω σου βρε ταλαίπωρε που υποκύπτεις στους εκβιασμούς και στα ψευτοκλάμματα on camera, των πουλημένων δημοσιογράφων και στις μόδες και τρέχεις να δώσεις τρόφιμα από το υστέρημα σου και πες μας:

Πόσους φτωχούς ξέρεις στην γειτονιά σου;
Πόσους άνεργους ξέρεις; Γιατί δεν τους βοηθάς;
Πόσα κλειστά μαγαζιά βλέπεις γύρω σου;
Πόσους φόρους έχεις πληρώσει τα τελευταία χρόνια;
Πότε αρρώστησες και πήγες σε νοσοκομείο και είχες τις παροχές που σου αξίζουν;;
Που είναι τα δικά σου όνειρα;
Που είναι οι προσδοκίες σου;
Που είναι το δικό σου μέλλον;
Γιατί το υποθηκεύεις με τόση ευκολία και το ανταλλάσσεις με την φρίκη και τον όλεθρο που σου τάζουν, υποκριτές πολιτικοί και δημοσιογράφοι απλόχερα;







Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :