Από το ηττοπαθές «Je suis Francais» στο γενναίο «είμαι αποφασισμένος» να υπερασπίσω την Πατρίδα μου



Γράφει ο Γιώργος Μάστορας.

Η αναφορά «Je suis» ήρθε ξανά στην επικαιρότητα με αφορμή τις δολοφονικές επιθέσεις του ISIS στο Παρίσι.

Από το «Je suis Charlie Hebbo» φτάσαμε στο «Je suis Francais» και στο «Je suis Paris». Το «Je suis» με την έννοια του «είμαι» βλέπουμε ότι ταυτίζεται με τον πλέον παθητικό τρόπο με τα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων. Γιατί εκτός από την υποτιθέμενη αλληλεγγύη προς τα κατά καιρούς θύματα των ισλαμιστών τρομοκρατών, υπάρχει και η ουσιαστική αυτοθυματοποίηση των «αλληλέγγυων», για μελλοντικές νέες απόπειρες μακελειού από τους ψυχοπαθείς κρετίνους του ISIS (και όχι μόνον). Εκτός κι αν θεωρεί ο οποιοσδήποτε ότι η ουσιαστική και αποτελεσματική αντίσταση στους σκοταδιστές αυτούς θα έρθει με γελοίες δηλώσεις αυτοαναφοράς, κεράκια, ανάσυρση από το παρελθόν «χίπικων» τραγουδιών, χαζοχαρούμενα γελάκια και γενικά μια στάση, η οποία συμβαδίζει με αυτή των προβάτων λίγο πριν την σφαγή τους.

Αφού οι «ηγέτες» της Ευρώπης καλλιέργησαν ενοχικά σύνδρομα, «αντιρατσιστικές» συνειδήσεις, αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές, εθνομηδενιστικούς χαρακτήρες και ώθησαν τους ευρωπαίους σε συμπεριφορές μεταξύ χαλβάδων και κουραμπιέδων, αφού τους μετέτρεψαν σε μαλθακούς φλώρους και πρόθυμους καρπαζοεισπράκτορες, τώρα τους φαίνεται αδιανόητο, που κάποιοι πιστοί (έστω και διεστραμμένοι) σε κάτι εκτόνωσαν τα δολοφονικά τους ένστικτα σε ανθρώπους οι οποίοι δεν έφταιγαν σε τίποτα.

Για να μην φτάσουμε, λοιπόν, το Je suis να έχει συνοδευτικά όπως Rome, London, Berlin, και πολύ χειρότερα Athens ή οποιαδήποτε άλλη πόλη της Ελλάδας, πρέπει επιτέλους να σταματήσει αυτή η δαιμονοποίηση της κριτικής και της άρνησης στα φαινόμενα της αθρόας λαθρομετανάστευσης και των πολυπολιτισμικών κοινωνιών, η αντικατάσταση του σφριγηλού Εθνικού Κράτους από χαλαρές κοινότητες «κοινής πληθυσμιακής συμβίωσης», η μετατροπή της Ευρώπης σ’ ένα χωνευτήρι ετερόκλητων Λαών και Πολιτισμών με τεράστιες αντιθέσεις στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται την ζωή, την εξέλιξη, την δημιουργία.

Το παθητικό «είμαι γάλλος» (λόγω του φονικού μακελειού) πρέπει άμεσα να μετατραπεί στο «είμαι αποφασισμένος» να υπερασπίσω την Πατρίδα μου, τον Πολιτισμό μου, το Μέλλον των Παιδιών μου και ό,τι συνάδει με την ιστορία, τα ήθη και τα έθιμα του Έθνους μου.
Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :