Νίκος Κούνδουρος: "Από την ώρα του περιστατικού (ληστείας) τέρμα όλες αυτές οι εφηβικές μαλακίες. Ένας μηχανισμός από σκέψεις, πέταξε έξω από την Ελλάδα όλους τους μετανάστες".


Κάποιοι επιμένουν να διαχωρίζουν το "μεταναστευτικό" από την εγκληματικότητα ή την τρομοκρατία των λαθρομεταναστών. Μέχρι να του τύχει του ίδιου να μπει στο στόχαστρο. Μετά αλλάζουν όλα... Μόνο που μετά, ψάξτε να βρείτε τον ένοχο ανάμεσα στους χιλιάδες επί χιλιάδων ετοιμοπόλεμων που καταφθάνουν καθημερινά στα Ελληνικά παράλια με πρώτο τους μέλημα να βγάλουν μια σέλφι φωτογραφία... Λες και οι κυνηγημένοι το πρώτο πράγμα που κάνουν είναι να δείχνουν στους διώκτες τους που βρίσκονται...

Ο Νίκος Κούνδουρος, το 2011 είχε πέσει θύμα ληστείας και είχε βιώσει την προσπάθεια των αλλοδαπών να τον δολοφονήσουν. Στην συνέντευξη που έδωσε εκείνες τις ημέρες, είχε περιγράψει γλαφυρά την πραγματικότητα όπου οι λαθρομετανάστες «ταπεινώνοντας ένα έθνος σε σημείο που δεν μπορεί να κυκλοφορήσει στο δρόμο» σπέρνουν τον τρόμο, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.

Μεταξύ άλλων ο Νίκος Κούνδουρος είχε αναφέρει:

«…Κατά βάθος χαίρομαι για το συμβάν ( εννοεί την ληστεία πριν 7 μήνες ). Το γεγονός με έκανε να δω την πραγματικότητα.
Είχα μια ανόητη ευαισθησία και γενναιοδωρία με την είσοδο ή μάλλον την εισβολή των ξένων στην Ελλάδα. Έλεγα ότι της ίδια γης παιδιά είμαστε, να μπει ο κόσμος στην Ελλάδα, να ευφρανθεί, να νιώσει ασφάλεια, να φάει, να πιει ελληνικό νερό.
Ε, από την ώρα του περιστατικού τέρμα όλες αυτές οι εφηβικές μαλακίες. Τέσσερα κτήνη, 4 βάρβαροι που ούρλιαζαν και βρωμούσαν και φορούσαν μάσκες με έκαναν να δω την πραγματικότητα.

Εκείνο το “μην τον κρατάς, πνίξ’ τον πούστη” που φώναζε ο μόνος που άκουσα να μιλάει τσάτρα- πάτρα ελληνικά,…τι το θέλανε;
Από εκεί κινήθηκε ένας μηχανισμός από σκέψεις μου, που πέταξε έξω από την Ελλάδα όλους τους μετανάστες. Δεν είναι σωστό όμως και ως κοινωνική συμπεριφορά η Ελλάδα να ανοίγει τις πόρτες της, σαν την πουτ… που ανοίγει τα πόδια της: 1.400.000 ξένοι μέσα στη χώρα; Το 15% της χώρας μετανάστες; Πόσοι Έλληνες μπορούν να απορροφήσουν αυτό το νούμερο; Και όμως έγινε. …
Δεν ήθελαν μόνο να κλέψουν. Ήθελαν να σκοτώσουν. Έναν άλλο γείτονα τον έπνιξαν με μαξιλάρι. Εγώ μόλις γλίτωσα. …. Είδα μια εκδικητικότητα φυλετική, ταξική, κοινωνική, εθνική…Ήταν μίσος….

Μετά το επεισόδιο βρέθηκα στο αυτοκίνητο φίλου. Ήρθε ένας Πακιστανός να καθαρίσει τα τζάμια. Του λέει ο φίλος “όχι.”. Εγώ, που είχα περάσει την περιπέτεια, του λέω “δώστου κάτι του νεαρού, δεν πειράζει”. Του έδωσε ένα κέρμα. Το παίρνει ο Πακιστανός, το κοιτάζει και μας το πετά στα μούτρα.
Πήδηξα έξω , τον έπιασα από τον σβέρκο και τον έσουρα με κακία, με ένα μίσος, στο αυτοκίνητο και του ‘πα “βρες το”.

Από πίσω ο κόσμος έβλεπε την εικόνα ενός λευκού που έσερνε έναν φουκαρά Πακιστανό σαν να ήταν σκύλος. Η εντύπωση πού έδωσα ήταν ότι η λευκή ράτσα ταλαιπωρούσε έναν φουκαρά πακιστανό σκύλο. Και όμως συνέβαινε το ανάποδο. Η παρεξήγηση είναι μέσα στη ζωή μας.

Θα μπορούσα να χαρακτηρίσω το περιστατικό που έζησα κακιά στιγμή, αλλά έτσι θα το εξευτέλιζα. Δεν ήταν σαν το τραμ που με πάτησε στον δρόμο εξαιτίας μια αδεξιότητάς μου. Ήταν το γέννημα ενός στάτους πολύ ευρύτερου που κυριαρχεί σε όλη την Ελλάδα. Η ταπείνωση ενός έθνους σε σημείο να μην μπορεί να κυκλοφορήσει κανείς στο δρόμο χωρίς το καρδιοχτύπι μη τυχόν του τύχει το απρόσμενο κακό. Όπως μου είπε ο αστυνομικός διευθυντής που με βρήκε τότε, “η Αθήνα είναι μια ανοχύρωτη πόλη όπου κυριαρχούν ο φόβος, η ανησυχία και το απρόσμενο”….

Η συνέντευξη δε χρήζει άλλου σχολιασμού. Έτσι κι αλλιώς ο Αλέξης Τσίπρας, όπως και οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί θα συνεχίσουν να δέχονται στην χώρα μας υποψήφιους τρομοκράτες αδιαφορώντας για τον πόνο που προκαλούν στην ανθρωπότητα. Μόνο που σύντομα θα είμαστε μόνοι μας μαζί τους, και τότε, θα είναι αργά για δάκρυα και άλλες "εφηβικές μαλακίες" όπως είπε και ο Νίκος Κούνδουρος... 
Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :