Οι φοβερές σημαίες να ξεδιπλωθούν στον αέρα!


Γράφει ο Θοδωρής Τσέλας.
Μπήκαμε αισίως, στο διήμερο μιας ακόμη Εθνικής Εορτής.
Του τιμημένου "ΟΧΙ" της 28ης Οκτωβρίου που είπε ο Μεταξάς, στον Ιταλό στην αρχή, και στον Γερμανό κατακτητή αργότερα.

Σωστά γράφεται πως, παραδόξως, οι Έλληνες εορτάζουμε την έναρξη και όχι την λήξη του πολέμου, όπως όλοι οι υπόλοιποι...

Ίσως, γιατί επίδοξοι κατακτητές δεν έλειψαν ποτέ και κατακτητές επίδοξοι υπάρχουν και σήµερα, µε νέα ονόµατα, πιο κοµψά και όμορφα ρούχα και παπούτσια, με δήθεν αθώα βλέμματα...
Ετούτοι είναι πιο επικίνδυνοι από τους Ιταλούς του Μουσολίνι και τους Γερμανούς του Χίτλερ, ειδικά σήµερα που η χώρα µας υποµένει και υποφέρει και δυστυχεί - και μάλιστα - εξαιτίας τους...

Μόνο που κάνουν το αιώνιο λάθος. Αγνοούν, τόσο οι Ευρωπαίοι Ηγεµόνες - τοκογλύφοι όσο και οι νεόκοποι ντόπιοι δήθεν επαναστάτες, αλλά και οι γείτονες μας όσοι μας επιβουλεύονται, την αθάνατη, Ελληνική Ψυχή.

Και όπως τότε, αν και πάμφτωχοι, του πετάξαμε στην θάλασσα, με μόνο όπλο την ψυχή μας, έτσι και τώρα, στον απάνθρωπο, σημερινό, "ευρωπαϊκό οικονομικό (εξ)ορθολογισµό", οι Έλληνες αντιπαρατάσσουµε την ψυχή μας!

Και αυτή η ψυχή δεν µετριέται σε ευρώ και οµόλογα ". 
Με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με το αίμα..." Γιατί οι Έλληνες μπορούν να ζήσουν χωρίς δανεικά. Δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς Ιδανικά...!

Στους ωµούς εκβιασµούς και τα απειλητικά ψευτοδιλήµµατα, λοιπόν, αντιτάσσουμε την ηρωική αντίσταση και τις αξεπέραστες, αληθινές ορθοδιληµµατικές πανάρχαιες εκφράσεις που πηγάζουν από την αρχή της ιστορίας της φυλής μας και θα μας ακολουθούν ως το τέλος μας:
"Ή ταν ή επί τας" και "Ελευθερία ή Θάνατος" δεν είναι λόγος κενός. Είναι φράσεις που πάντα θα μας οδηγούν σε προσωπικά και συλλογικά ολοκαυτώµατα.

Φράσεις που θα οδηγούν και θα δικαιώνουν τον αγώνα μας για Ελευθερία, απέναντι σε ισχυρότερους από εμάς εχθρούς.

Ευγνώµονες στους επώνυµους και ανώνυµους αγωνιστές του Έθνους, υποκλινόμαστε, και αποτείουμε µε υπερηφάνεια, τον οφειλόµενο φόρο τιµής, στρέφοντας αποφασιστικά το βλέμμα, σε όσους αποθέτουν το βέβηλο βλέµµα τους στην ιερή αυτή γη, δηλώνοντας τους ότι εδώ, είναι Ελλάδα!

Εδώ, είναι η γη του Μεγάλου Έλληνα, του Αλεξάνδρου.
Εδώ, απ' άκρη σε άκρη, στα 13.676 χιλιόμετρα ακτογραμμής, από τα ψηλότερα της Κέρκυρας, και προς την Αλβανία, εκεί που βρίσκεται η Β. Ήπειρος, και πέρα, πίσω από το Καστελόριζο μέχρι την Κύπρο μας, και από κάτω από την Κρήτη και τα νησιά που βρέχονται από το Λυβικό Πέλαγος, ως το βορειοανατολικότερο σημείο του Έβρου, όπου πέφτει η σκιά της γαλανόλευκης, στα 2500 νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου, αλλά και τα παράλια της Ιωνίας, Πόλη και στον Πόντο, είναι γη Ελληνική, .
Λεύτερη, ή περιμένει την λευτεριά...

Το λέει η ιστορία, το δείχνουν τα μνημεία και οι τάφοι, το επιβάλουν τα κόκκαλα των Ελλήνων που ακόμη βρίσκονται διάσπαρτα στα βουνά ή θαμμένα πρόχειρα σε κάποιον βάλτο, το λένε οι Έλληνες που πάντα θα ενώνονται απέναντι στον εχθρό, ξεχνώντας τις όποιες μικρές ανόητες αιτίες που τους χωρίζουν... 

Το κάναμε μια, δυο, τρεις και θα το ξανακάνουμε εαν χρειαστεί χίλιες δεκατρείς... Μακάρι να ΜΗΝ χρειαστεί...
Οι φοβερές Ελληνικές σημαίες να ξεδιπλωθούν και πάλι στον αέρα...!

Ζήτω το Έθνος!

Υ.Γ. Και βέβαια, χωρίς την 4η Αυγούστου, δεν θα υπήρχε το "ΟΧΙ" της 28ης Οκτωβρίου...
Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :