Η ΚΥΡΙΑ ΣΟΥΛΑ, Ο ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ, ΤΟ ΝΤΟΜΠΕΡΜΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ… ΑΓΡΙΟΥΣ



Κάθε μέρα που περνάει, βγαίνει στη δημοσιότητα από τα πάντα «πρόθυμα» ΜΜΕ κι ένα περιστατικό –αληθινό ή ψεύτικο- που «εκθέτει» την Χρυσή Αυγή. Αν το περιστατικό έχει κάποια βάση παρουσιάζεται κατά τρόπο τέτοιον ώστε να «εκθέτει» την Χρυσή Αυγή. Αν δεν υπάρχει περιστατικό, το κατασκευάζουν τα… σαΐνια του… συνταγματικού τόξου.




Σας μεταφέρουμε μια τέτοια καταφανώς ψεύτικη ιστοριούλα, την οποία φαντάστηκε και αμόλυσε στα ΜΜΕ η βουλευτής (μέχρι τις επόμενες εκλογές, γιατί μετά, τέρμα τα δίφραγκα…) Τρικάλων του κόμματος των ψευτών, των κλεφτών και των απατεώνων, Σούλα Μερεντίτη.
Θα ονομάσουμε την ιστοριούλα της κυρίας Σούλας «ο ρατσιστής και το ντόμπερμαν». Ιδού:
«Ένα μικρό παιδί, Ρομά, δέκα ετών, μεταφέροντας μία κούτα με κομπολόγια, ρολόγια-«μαϊμού» και γυαλιά ηλίου πλησίασε μια παρέα που έπινε τον καφέ της. Στην κεφαλή του τραπεζιού βρισκόταν ένας τύπος μπρατσωμένος, κοντοκουρεμένος, με μαύρο μπλουζάκι, που κάπνιζε πούρο και είχε στα πόδια του δεμένο ένα ντόμπερμαν. Μόλις το τσιγγανάκι πλησίασε, ο τύπος με το μπλουζάκι, χωρίς να πει το παραμικρό, ξεδένει το σκυλί και του δίνει στα γερμανικά την εντολή «auf», δείχνοντας το παιδάκι. Το μικρό τσιγγανάκι τρέμει από τον φόβο του και άρχισε να τρέχει παρατώντας στον δρόμο την πραμάτεια του. Το σκυλί κινήθηκε γαβγίζοντας απειλητικά εναντίον του. Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Σούλα Μερεντίτη, που βρισκόταν εκεί, έβαλε τις φωνές και ζήτησε εξηγήσεις από τον κύριο με το πούρο: «Δεν ντρέπεσαι να αμολάς το σκυλί σ’ ένα παιδάκι;». Και η απάντηση του κυρίου: «Σιγά που θα άφηνα τον σκύλο να μου φάει το… παιδί» δείχνοντας τον σκύλο του».
Θα κάνουμε μια σύντομη κριτική του παραμυθιού της κυρίας Σούλας:

1ον) Όλα δένουν μεταξύ τους, τύπος «μπρατσωμένος», «κοντοκουρεμένος», με «μαύρο μπλουζάκι», η προσταγή «auf» (δηλαδή «απάνω του») στα γερμανικά, αλλά το… πούρο τι το’ θελες κυρία Σούλα μας; Καπνίζουν οι χρυσαυγίτες πούρα; Δε νομίζω. Μόνον οι συνάδελφοί σου οι σοσιαλιστές τα φουμάριζαν, τότε που κατάκλεβαν τον κοσμάκη και τα κρατικά ταμεία…

2ον) Κάθε παραμυθάκι πρέπει να έχει και κάποια κατάληξη. Καλή ή άσχημη. Εδώ μας τα χαλάει η κυρία Σούλα μας. Ορμάει, λοιπόν, το ντόμπερμαν στο τσιγγανάκι, και μετά; Τι έγινε μετά; Γιατί μας κόβεις κυρία Σούλα μας την συνέχεια;;; «Χασάπη, γράμματα!», που φωνάζαμε κάποτε στους σινεμάδες…

Τελικό συμπέρασμα: καλή η προσπάθεια της κυρίας Σούλας, να γράφει ιστορίες για… αγρίους και στα σοβαρά θα μπορούσε να ασχοληθεί και επαγγελματικά μ’ αυτό (εφόσον δεν πρόκειται να ξαναβγεί βουλευτίνα). Έχει, όμως, ακόμα κάποιες… ελλείψεις. Ωστόσο, πιστεύουμε πως με υπομονή και επιμονή θα γίνει ξεφτέρι και θα διαπρέψει και στον χώρο της παραμυθολογίας.

(ΥΓ): Γαβ-γαβ…

Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :